Sefer-i'den Erasmus notları….
Tarih:01.04.2010
Yer:Düsseldorf Flughafen,Almanya.
Tanrının bana hayatıın en büyük şakasını yaptığı yer.
Düsseldorf havalimaninda başladı tüm maceram.Tüm herşeyi burdan yazmak isterdim ama o kadar çok şey yaşadım,o kadar sevindim,o kadar üzüldüm ki anlatamam.
Bana hala soruyorlar Duisburg gibi berbat bir şehri neden sevdiğimi.
O şehir benim anılarımla dolu.
Elimden geldiğince anlatayım bakalım,umarım sıkılmazsınız
Günlerden perşembe,saat 13.00′a doğru inişe geçicez.Yanımızda şirin bir teyze oturuyor.Öner ben ve şirin teyze muhabbet ede ede bitirdik yolu.İnişi yaptıktan sonra bavulları alıp pasaport kontrole geçicez.Şirin teyze bize almanca bilip bilmediğimizi sordu,biz de bilmediğimizi söyledik.Teyzem gitti kızın birine rica etti,bunlar benim oğullarım yardımcı ol diye.O kızın biri Neşe hanımdı.Sağolsun o bizim biletlerimizi almamızda bize çok yardımcı oldu,yol gösterdi.Macera başlıyordu ki biz mal mal sağa sola bakıyorduk sadece 
Düsseldorf tren istasyonunda 2. peronda trenimizin gelmesini beklerken etrafı kesiyorduk.Hava olabildiğince dengesiz di ki ben ilk defa yağmur,dolu ve güneşi bir arada görmenin şaşkınlığını yaşıyordum Ben gördüğüm Türkleri saymaya başlamıştım,acaba dedikleri kadar çokmuydu Evet dedikleri kadar çok ki ben peronda beklerken saymaktan vazgeçtim
Biz trenin gelmesini beklerken yürüyen merdivenden bi kız geliyordu,pembe valizli.Önere dedim ki “Hacı bu kız kesin Türk,baksana valize”.Dediğim çıktı Kız geldi bizim arkamızda duran bir yabancıya almanca derdini anlatmaya çalıştı,Öner yardım edelim mi hacı diye sordu bana.Türküz ya her daim yardımseveriz Belliiki öğrenci hacı bi soralım dedik.
Yardıma ihtiyacın var dememizle kızın bir oh çekişi vardı ki hala gözümün önünde Trenini kaçırmıştı,çünkü yanlış perondaydı Çıktık yukarı ona da bilet aldık,ani bir tepki olarak kızdan telefon numarasını stedim,bizim Önerinde numarasını kıza verdim.Nedenini sormayın inanın bende bilmiyorum Tek başına gelmiş ve yardıma ihtiyacı olabilir refleksiydi sanırım bu.Numaralar kaydedildikten sonra kız diğer perona geçti.
Biz treni beklerken kız bize eliyle koluyla birşeyler anlatmaya çalışıyodu fakat biz anlamadık,o sıra kulaklarımız çınlamış olsagerek ki kız bize saydırıyodu 
Biletine tekrar baktık ki bizimle aynı güzergahta ve aynı trende olmalıydı.Biz Duisburgda inicektik o ise Münstere kadar devam edicekti.
Trenimiz geldi,bir güzel bindik yolculuk başladı.Bizim yol kısaydı zaten bi on dakikada vardık biz Duisburga.Kızla vedalaştık ve onu uğurladık.
Duisburg ana tren istasyonunun alt katına indik Öner bana bakıyo bense Önere.Bu bakışlar hacı nabcaz bakışlarıydı
Öner bizim yurtları ayarlayan görevliyle daha önce görüşmüş telefon numarasını almıştı.Ankesörlü telefonu kullanamadım herzamanki gibi Bariz Türk tipli bi amca vardı,temizlik yapıyodu.Gittik yanına rica ettik sağolsun telefonunu verdi aradık biz Hamide’yi.Taksiye atlayın gelin dedi,dediğini yaptık.
Studentwerk’i bulduk,daldık içeri.Hamide bizi bekliyodu.Hoşbeş muhabbetten sonra benim yurt görevlisinin tatil dolayısıyla izne çıktığını,benim yurda yerleşemeyeceğimi söyledi.Önerde kalabilmem için ekstra bir yatak ayarladı ve biz Önerin yurda gittik.Yurt görevlisiyle aramızda geçen muhabbeti hiç sormayın,anlatılmaz yaşanır
Odaya çıktık,valizleri attık,bi soluklandık.Paskalya bayramı nedeniyle heryer kapalı.İnternet hesabımız açılmadığı için afedersiniz mal gibi kaldık Ben koridora çıktım arkadaş,kapılardaki isimlere bakınıyorum.Bi baktım Derya Hanar.aha dedim ne diyeceğimi bilmeden tıklattım kapıyı.Derya açtı kapıyı,ben başladım anlatmaya Bizim odaya geldi tanıştık muhabbet ettik bize biraz önbilgi verdi ve biz paskalya boyunca marketlerin kapalı olacagını ondan ögrendik.Derya tekrar odasına geçti ihtiyacımız olduğunda çalacağımız bir kapı vardı artık.Bari dışarı çıkalımda bir keşif yapalım dedik.Çıktık,tren istasyonundan geçip şehrin diğer yakasında doşatık biraz.Ankesörlü telefondan ailelerimizi aradık,iyi olduğumuzu,herşeyin yolunda olduğunu söyledik ki öyle değildi
Acayip canımız sıkkındı.Ölü bir şehirdi Duisburg.Yurda döndük,oturduk oturduk bişiler atıştırıp yatalım bari dedik.Ertesi gün yine yapacak hiçbirşey yok,çıktık dışarı.Tren istasyonunun altında Türk bir telefoncu vardı,girdik bi tane hat aldık.Ordan gezine gezine limana kadar gelmişiz ki suyu görünce hemen bi banka kurulduk.
Aileler arandı tekrar,ben bizim Taneri aradım baya muhabbet ettik.Sonra Önere sordum ya şu kızın numarayı ver bi arayalım ne yaptı tek başına,adı neydi hacı kızın dedim.Kızın adı Gamzeydi
Aradım Gamze’yi,haliyle tanımadı önce Tanıttım kendimi,nbr napıyosun demeye kalmadı ben dönücem dedi.Haydaa nereye dönüyosun arkadas dedim ses titredi,ağlamaya başladı.Yapma etme nereye dönüyon derken gel buraya dedim.Türkiyeye döneceğine gel buraya tutamazsak gönderelim seni Türkiyeye dedik.Kabul etti,ilk trenle gelcem dedi.
Gamze Duisburg’a yaklaşırken bizde kalktık tren istasyonuna doğru yürüyelim hem etrafı tanımış oluruz dedik,demez olaydık.Anam öyle bir yere gitmişiz ki cidden bahtsız bedevi kıvamı.Biraz yürüdükten sonra otellerin felan tabelalarının tasarımları bize ters gelmeye başladı.Mekan isimleri,ortalıkta duran lüks arabalar,yaşlı amcalar iyice kıllandırdı bizi.
Önerle aramızda geçen diyalog şöyleydi;
-Hacı bura nere yav
-Hacı sanırım burası Genel Mahalle gibi bişi
-Lan nereye düştük biz
-Hacı kötü yola düşmeden kaçalım burdan.
Nitekim kötü yoldaydık zaten Biz can havliyle tren istasyonunu bulduk.Gamzede geldi.Ekip tamamdı,yani bir anda ekip olmuştuk.Anlaşıp gitsen bu kadar eğlenceli olacağını sanmıyorum.İlk işimiz internet kafeye gitmekti.Herkes birer pc başına oturup kameraları açtı
Annemlerle muhabbet ettikten sonra ben kalktım,bizimkileri bekledim.Onlarında işi bitince internet kafeci amcayla tanıştık,telefonlara kredi aldık ordanda ayrıldık.Haydii yine kürkçü dükkanına.
Bizim Önerin odası yandaki odayla birlikte kullanıyoru banyo ve tuvaleti.Yan odadaki eleman biz gelmeden önce odayı boşaltmıştı.Biz Gamze için orayı düşündük.Muhabbet gittikçe koyulaşınca Önerin yatağı Gamzeye verdık biz Önerle yerde yattık.
Sabah bir uyandım.Gamze çıkmış masanın üzerine buda heykeli gibi kucağında bilgisayar oturuyo. Gözler japon balığı edasında ağlamaklı ve şişkin.Memleket hasretidir dedim
Üzerimizde kara bulutlar vardı sanki.İlk kez yurtdışına çıkıyorlardı ve normaldi.İlk gidişimde bende öyleydim.Gamzeye dokunsak ağlıyordu,Öner hep yere bakıyodu Bense onlara.
Tabi ilk günler elemanlar deki gibi sigara tüketiyo.Bende kendimce düşünüp beni dönene kadar idare edecek miktarda puro almıştım,keyifli zamanlarda içerim diye pehh nerdeee
Sigaralar bitti,benim purolarda tez vakitte tükendi.Adıyaman tütünü devreye girdi ama bir sarım tütün Öneri de beni de iki seksen yatırdı arkadaş
Bizim IKS programi başlamıştı biz gitmeden önce,ama paskalya nedeniyle biz zamanında katılamadık.Paskalya bittikten sonra Metini bulduk.Metin bizden bir gün önce gitmişti,numarası olmadığı için ulaşamamıştık.Hamideden oda numarasını almıştım.Gittik ama onu bulamadık,bizde oda arkadası Brady’ye not bıraktık telefon numaramızı.Metinle görüştük ve Hauptbahnof’da onu beklerken ben Almanyadaki ilk karelerimi çektim………
Evet bu Öner.Beraber yola çıktık aynı yollardan geçtik.O bir apple.
Evet buda Gamze.O bir apple.Beyaz şapkanın akibeti hala bilinmiyor
Metin babayı bekliyorduk.Ben Metinle birkaç kez görüşmüştüm ama nasıl biridir hiç bilmezdim.
Beraber çok zaman geçirdik Metinle,tek kelimeyle tanımlarsam hayatım boyunca tanıdığım en düzgün adamlardan biri.O gün buluştuktan sonra ne yaptık anımsayamıyorum.Muhtemelen tren istasyonunun çıkışındaki dönerdiye gitmişizdir daha sonra Önerin yurda orda muhabbetin dibine vurmuşuzdur.Metin kendi yurduna gidiyodu,e malum kalacak yer yok Battaniye bile yok Gamzenin üstüne benim montu örtüyoduk o ona belenip yatıyodu,tek battaniyeyide biz kulanıyoduk.Evet Erasmus rezillikti,hiç bu kadar güzel rezil olmamıştım
Metinle görüştükten sonra bizde IKS programına dahil olduk.Oberhausen a gittiğimizi hatırlıyorum.Müze tarzı biyere girişte IKS programını yürütenlerden biri olan Mareen Gamzeyi samanlıktan iğne çıkarır edasıyla yakaladı Senin için ücret ödemeliyiz dedi Gamzenin o yüz ifadesi hala hafızamda Paşa paşa ödedi ücreti,daldık içeri gezdik tozduk havada asılı sembolik bir ay vardı.Küçümsemeyin sakın çapı takriben bi 20 metre felan vardı kocaman bişi yanii biz onun tepesine kadar çıktık,ayaklarımızın altındayken aya baktık benim fantazilerim vardı ama yazmasam daha iyi
Aslında çok şey hatırlıyorum ama kafam o kadar karışık ki,anlatamıyorum.Yüzler,ifadeler,sesler,şarkılar türküler,küsmeler,gönül almalar.
Hepsi birbirinden güzeldi….
Bu yazıyı nasıl bir hal içerisinde yazdığımı anlatamam biliyorum,yine de paylaşmak istedim.
Bu yazıya devam edeceğim.Günbegün yazmaya çalışacağım.O hatıraları unutmayacağım.yaşadığımız onca maceraya rağmen hayatımın en güzel zamanlarıydı .
Değerli dostlar,evet sizler benim dostlarımsınız çünkü en kötü zamanlarımda yanımdaydınız.Bu günün hiçbirinizden vazgeçemeyeceğimi birkez daha anladım.
Bu anıları sakın unutmayın.
İstediğiniz zaman bana yazabilirsiniz.Arzu ederseniz yazılarınızı burada yayımlarım.
Unutmadım,hep hatrımda…
Sevgiyle kalın.
(Pelin hocam seni bu yazıda tanıtmadığım için bana kızma lütfen,sen benim hocamsın.Zaman akışıyla gitmeye çalıştım sıra sanada gelicek )
okurken bi kez daha yaşadım, her anı tek tek .. ellerine saglık Çağatay.. çok guzel olmus..
Eline ve yüreğine sağlık hacı
rica ederim,unutulmasin istedim
eyvallah hacim
sizde yazin bana yollayin burdan yayinlayalim 
evet erasmus güzel bir rezillik ve dibine kadar rezilliği yaşıyorum şu anda:)
yaşayacağın daha güzel maceralara…ellerine sağlık.
teşekkür ederim,daha rezil olman dileğiyle
Erasmus paylaşımın olursa çekinme yolla
kültürel öğrenci değişim programlarının kaderi mi bu rezillik ne?
kim ne derse desin, bu tarz programlar öğrencilerin başına gelen en güzel şey bence.
rezil olmadan vezir olunmaz sözü sizin erasmus programına cuk oturuyor bence
inşallah bende bu doyumsuz duygunun tadına 4. sınıfta varabilirim 
)
evet paşa,kaderi böyle
herşeyin mükemmel olduğu bir erasmus,bol para verilip gidilmiş lüks bir tatilden farksızdır.
Önce rezillik,sonra vezirlik paşa
umarım sende yaşarsın bu deneyimleri.
Çok beğendim hocam, kalemine sağlık, özlemiştim bu hikayenizi
:) vee tabiii ki de kızmadım 
p#c
daha hikaye çok hocam , devamı gelicek
kurtulamazsınız benden 
:D
eline saglik cagatay cok güzel olmus bana kirginmisin bilmyiorum ama cok degerlisin gercekten hepinizi cok seviyorum .. kib
)
her zaman kapim acik hepinize .. istedginiz zaman nedenli nedensiz calabilirsiniz ..
ben genelde nedensiz calarim