Sefer-i'den Erasmus notları….
Insan bazen o kadar yalniz kaliyor ki,yaninda oturacak bir dost bile bulamiyor.hicbisey sormadan sadece yanina oturucak saatlerce sessiz sakin,konusmadan…gereksiz arkadas muhabbetlerinden uzak.surekli neyin var neden bolesin diyen arkadaslardan soyut bir dost.
alslinda dostluk cok farkli bi kavram.hani arkadasliktan cok cok ote bi mevki.dostum demek ben demek olmali.dostunun yaninda saatlerce sessiz oturabilmelisin.sana soru sormadan derdini anlar dostun,ve gerektigi zaman yardim eder.limitlerini bilir ve seni hicbizaman limitlerine yaklastirmaz.
dostluk bitmez,omur boyudur.uzun sure ayri da kalinsa tekrar bir araya gelindiginde bi kucaklasmada biter hasret,hemen muhabbet baslar ve zaman kavrami ortadan kalkar.saatler gecer ama kimse o kadranlara bakmayi aklindan bile gecirmes.cogu zaman saate bakmaktan cekinir insan,saat kac oldu allah bilir hic bakmim ben der zihninden.
dost cok azdir,genelde tek olur yani insanin bir dostu olur benim fikrimce.ikinci dost arkadas gurubuna duser ve hersey paylasilmaz onunla.eger bi dost uzgun ve hassas bir zamanda surekli soru soruyorsa,noldu,neden bolesin,konusmicakmisin……….bu dost degildir,sadece merakli bir arkadastir.
arkadas da onemsiz degildir bu arada,onlarda olmalidir.Fakat dost kesinlikle olmalidir bir insanin hayatinda.
dost 4 harften olussada, cok derin anlam yukludur. kimsenin bilmedigini bilir, kimsenin gormedigini gorur, kimsenin de yapmayacagini yapar. dost senin aynan gibi olmalidir. sen neysen ona baktiginda kendini gorebilmelisin. boyle dostluklara erisebilmek ve yasatabilmek dilegiyle…