Sefer-i'den Erasmus notları….
Almanlarin ulusal tatil gunu olan Christi Himmelfahrt’ti firsat bilip Köln’e kaçtık birkaç arkadaş.Bu arada Christi Himmelfahrt Hz.Isa nın göge yükselmesi manasına geliyormuş.Bende o gün öğrendim 
Köln Duisburg’a trenle sadece 49 dakika uzaklıkta.Perşembe sabahı erkenden düştük yollara.Metinin yaptığı plan dogrultusunda gezimizi tamamladık.Geziden birkaç kareyi paylaşmak istiyorum …..
Dom Kilisesinin önünden bir kare.Çok ihtşamlı bir görüntüye sahip olan bu kilisede inanılmaz bir işçilik var.Tabiri caizse nakış gibi işlenmiş.Dış yüzeyindeki figürler çok hoş bir görüntü oluşturmakta.
Gezimiz dini bayrama denk geldiği için dini töreni izleme fırsatı bulduk.Aslında dini bir bayramda Köln”ün en büyük kilisesinin daha kalabalık olmasını beklerdim.Bu beklentim Köln”ü gezmeye devam ederken bir yanılgıya dönüştü Burada bayram demek sanırım publarda arkadaşlarla buluşup bira içmek yada eş dost biraraya gelip gezip tozmanktan ibaretmiş Hala burayla kendi ülkemi kıyaslamaktan kurtulamadım,ne görsem bizimkiyle kıyaslıyorum sanırım yakında kurtulucam bu durumdan
Buda kilisenin alabildiğimce genel görünümü.Çok büyük olduğu için objektifimin limitleri ancak bu kadarına müsade etti.Ayin sırasında küçük çoçuklardan oluşan bir koro sag tarafta ucak bir yükseltinin üzerinden melodik sesler çıkarıyorlar binevi(yine bizimle karşılaştırırsak) ilahi gibi birşey sanırım.
Kilisenin meydanında yere 3d resimler çizen sanatçılara rastladık.Cidden muazzam resimler çiziyorlardı.Meydan sürekli kalabalık olduğu içim birçok gösteri izlemek mümkün.
Bu kare Nazi Dökümantasyonundan.Zindanların bulundugu yerden aldığım bir kare.Birçok insanın aç ve susuz bırakılarak nedenli veya nedensizce ölüme terkedildiği zindanların yeraldığı o soğuk koridorlarda dolaşmak bile insanın içini acıtıyor.
Zindanin birinde gördügüm klozet.Orda hayata veda eden insanların neler çektiğini anlatıyor sanırım…..
Mahkumlardan birinin zindanın duvarına resmettiği kadın figürü…
Müzr görevlisi bize orda yaşananları anlatıyordu.Aslında anlatmıyordu,tam manasıyla yaşıyordu sanki,anlatırken gözleri doluyordu.Buradan kendisine teşekkür ediyoruz yaptığı açıklamalar için.
Metin müzeyi gezerken
Savaş dönemini anlatan bir video gösterimini izlerken….
Öner bize müzeyi gezdirirken 
Karanlık bir odada bu şekilde sanırım orda vefat edenlerı anıyorlardı,tam emin degilim ama ben öyle anladım…
Müze görevlisi.Gezi çıkışında kendisiyle biraz muhabbet ettik.Atatük ve Türk tarihi hakkında sahip olduğu bilgiyle bizi bir hayli şaşırttı.Atatürkü çok sevdiğini ve Türkiyenin su anda özgür olmasının bu sebeple olduğunu söyledi.Katılmamak elde değil.
Gezi sonunda müze defterine not düşerken; “Çağatay Bük was here…”
Çağatay Bük-Duisburg,2010
harika görünüyor