Kapattım gözlerimi….

Daldım başka diyarlara.

Uçsuz bucaksız yemyeşil bir vadideyim.

Belli ki yağmur yağmış,bereketin üzerindeyim,

İçime çektim yağmurun ardından toprağın bahşettiği o mükemmel kokuyu.

Öyle huzur vericiydi ki,açamadım gözlerimi.Derin bir nefes aldım, tüm hücrelerim doyana kadar.

Ilık meltem saçlarımı dağıtırken,

Sol yanımda bir ürpeti hissettim,

Sağ elimde bir sıcaklık,

Tenimde bir ten.

Araladım gözlerimi,elime baktım.

Hayatımda gördüğüm en narin el,ruhumu kavrarcasına tutmuş elimi.

Hiç böyle olmamıştım hayatım boyunca,sanki içimde birşeyler değişiyordu.

Yıkılıyordu duvarlarım.

Bu yıkım o kadar huzur vericiydi ki karşı koymayı aklımdan bile geçirmedim.

Kaldırdım kafamı,ürkek bir çocuk gibi,

Yüzüne baktım.

Daha önce hiç görmediğim biriydi ama sanki yıllarımı onunula geçirmişim gibi bakıyordu bana

Her parçamı,her düşüncemi bilirmişcesina bakıyordu.

Beynimin kıvrımlarını sanki o oluşturmuştu.

O kadar güzeldi ki,tarifi mümkün değil,tasfiri imkansız.

Hafif yanık buğday teni,özenilerek yaratılmış suretiyle bana gülümsüyordu.

Güneş yüzündeki tüyleri bana gösteriyordu,kimseye bu kadar yakışmazdı,hayal bile edilemezdi güzelliği.

Sol elimi aldı avcuna,

Gözlerimin içine bakıyordu.Bugüne kadar kimse bakamamıştı gözlerimin içine

O’nun gözlerinde ben ben’i gördüm.

Teninin kokusu sanki bana nefes aldırıyordu.

Parmaklarımla yüzüne dokundum.

Kadife sesiyle bana ‘Sana geldim.’ dedi.

Sesimi çıkaramadım,sözcükler düğümlendi boğazımda.

Hafifce kafamı salladım biliyorum dercesine.

‘Seninim’ dedi,

O an kalbimin tüm bağları teker teker kesildi.Üzerimden kalkan yükün karşısında hayrete düştüm.Meğer neler yüklemişim sırtıma.

Gözlerimi kapatıp alnına bir buse kondurdum.

‘Geçmişin benim,geleceğim senindir’ dedim.

Gülümsedi.

‘Gidelim mi?’ dedi.

‘Nereye?’ dedim.

‘Hayat’a.’ dedi…..

Sınava hazırlanırken güvendiğim dağlara kar yağdıgını hissetmiştim fakat yanılmışım,ne o dağlar benimmiş nede cidden güvenmişim.Zaten artık kimseye güvenmemeye devam edeceğim.İnsanoğlu çiğ süt emmiş diye boşuna dememişler.Kimse kimseyi düşünmez olmuş bu diyarlarda.

Zaman eğlenme zamanıdır,gezme zamanıdır,gününü gün etme zamanıdır.Bu zamana kadar kısmen boşa geçirdiğim zamanların acısını çıkartırcasına yaşamam gerektiğine kadar verdim.Herhangi bir plan yapmadan,an’ı yaşayarak.Endeksim kimseler

Bu arada bugün tren istasyonunda bir kız gördüm ve Alman kızlarının ne kadar güzel olduğunu birkere daha farkettim.Tanrı onları özenerek yaratıyor sanırım

Fransa’ya girerken dikkatimi ülke sınırı çekmişti.Harabe halindeki sınır bölgesinden geçtik.Diger ülkelere giriş çıkış yaptığımızı anlamazken Fransa’ya girişte farketmiştik ülke değiştiğimizi.

Aslında Paris öyle bir şehir ki eğer arabayla gidiliyosa önceden yol sisteminin çözümlenmesi gerekiyor,tecrübeyle sabittir A1 isimli otoban Paris’in etrafında adete bir çember çiziyor.Biz bu çemberin kuzeyinden Paris’e girmeyi planladık,planımızı da gerçekleştirdik.

Bizim için heryer Paris’ti ama göbeğine düşmek istiyorduk.Öncelikle otelimize yetişmemiz gerekiyordu.Otelimiz Saint Denis’deydi.Sezilerime güvenerek sapağın birinden daldım İstemdışı yaptığım bu manevra bizi F1 otelinin reklam panosunun önüne çıkardı F1 oteli 200m ilerdeymiş,pehh o kadar Paris’e gelmişiz 200m daha gideriz dedik gittik oteli bulduk.Rezervasyon numaramızı verdik anahtarları beklerken adam elimize bir kağıt verdi.Kapılar şifreliymiş meğerse Bize verilen saate kadar verdikleri şifre geçerliymiş.İyi dedik odalara gitmek için koridor tarafına geçtik.Geçmez olaydık Birde ne görelim boxerlı bir zenci arkadaş wc sırası bekliyor Hepimiz süzdük elemanı bir güzel koridora girdik ama kimsenin sesi çıkmıyor Sanırım hepimiz daha neler görücez diye düşünüyorduk

Şifrelerimizi girdik kızlar kendi odalarına bizde Metin’le bizim odamıza girdik.Benim ilk baktığım şey duştu fakat o yoktu.O anda jeton düştü bende,duş için zencinin yanına gitmeliydim ve bunu hiç sanmıyordum.En azından saçımı yıkamak için girişteki otomattan ufak bi şampuan aldım.Benim aldığım son kalanmış benden sonra Arzu gitti parayı attı şampuan gelmedi,üstüne para da gitti Paylaşımcı bir insan olduğum için o küçük şampuanı Gamza ve Arzu’yla paylaştım O kadar idareli kullanmışız ki üç kişi bitiremedik Anı olsun diye saklıyorum.

Millet temizlendikten sonra ertesi gün napalım diye konuşmak için bizim odada toplandık.Resepsiyondna harita ve şehir rehberi aldık.Fıstık almıştım yanıma onları yediğimiz yerde konuştuk ne yapacağımızı.İnternete girmek için ayrıca ücret taleb ettiler bizde reddettik Nasılsa bir McDonals bulup internete erişiriz dedik.Gece geç vakitte olsa uyuduk.Sabah Gamzenin kapıyı çalmasıyla uyandık.Aslında uyanmadık sıçradık direkt Pencereyi kapattığımız için sabah bile oda zifiri karanlıktı.Gamze kapıyı çalınca saatin farkına varamadığımız için gece sandık aha kızlara bişi oldu diye ikimizde fırladık yataktan kapıyı açtık Gamze günaydın dedi Gün aymışmıydı bilmiyoruz ama biz aymıştık

Giyinip toparlandıktan sonra kahvaltı için bilgi almaya gittik ne var ne yok ne yiyelim diye.Kahvaltı salonuna gittik Metin’le yiyecek ne var demeye hacet kalmadan gördük.Tereyağı benzeri bişey,ekmek ve kahve,evet hepi topu buydu.Ve bu hepi topunun fiyati 3.7€ kişi başıydı :S McDonals bulmak farz olmuştu.Çıktık otelden eşyaları arabaya yerleştirdik.İlk iş McDonals bulup kahvaltı etmek ve internete girmekti.

Saint Ouen denilen yer öyle bir yer ki içinden çıkılmıyor.Kalabalık ve varoş bir izlenim yarattı bende.Açlığın ve kaybolmanın verdiği sinir vardı bende ama bir süre sonra sinir sistemim açlığıma yenik düştü Yolda bir McDonalds gördük ve heman arabayı uzak bir yere parkedip daldık içeri.Ne yediğimi ne kadar yediğimi hatırlamıyorum Ama doymuştum,mutluydum Yaklaşık iki saat süren McDonals ziyaretimizden sonra rotamızı belirledik.

İlk durağımız Notre Dame’dı.Üstü açık otobüslere iki gün geçerli bilet alıp görülmesi gereken yerleri gezicektik.Notre Dame’ a gittik.Arabayı otoparka bıraktık ve Notre Dame’ı gezdik.Tepesine çıkamasakta içini ve çevresini gördük beğendik.

Notre Dame’ın içide dışı kadar ihtişamlı.İçerde sürekli canlı müzik var.Tabi bu bizim için müzik gibi dini önemini bilmiyorum.Fotoğrafta görüldüğü gibi amcanın biri sürekli piyano çalıyor ve içerde heryerden melodiyi duymak mümkün.Yukarı çıkmayıda istedik fakat çok sıra vardı kısıtlı vaktimizi daha farklı değerlendirelim dedik dedik mi yaparız dedik yaptık Fazla vaktimiz olmadığı için otobüs durağına gittik.Otobüs beklerken ufak tefek alışveriş yaptık ve sonunda otobüsümüz geldi.Bindik biletlerimizi aldık bir sonraki durakta inmek üzere etrafa bakınmaya başladık.

Notre Dame’dan sonra ilk durakta attık kendimizi dışarı.Otobüsün alt katında Paris sıcağı cehennem azabı gibiydi.Neresi olduğunu hala bilmiyorum ama güzel göründü hoşuma,hemen an’ı ölümsüzleştirdik

Otobüse bindik hemen bu duraktan.Araç kiralama şirketini arayıp bir gün daha uzatalım dedik fikrimizce.Çünkü gezmek istediğimiz çok yer vardı vakit yetmiyordu.Aranıcak kişi belliydi kimin arayacağı konusunda tereddüt yoktu,tabi ki Gamze konuşucaktı.Aramızda Almancası en iyi olan o’ydu.Nitekim aradı G0amze anlatıyo da anlatıyo tabi karşı anlamayınca sinir geriliyo Söylediklerini birdaha tekrarladı ama nafile.Sonunda telefondaki kişi İngilizce bilen birine verdi telefonu tabi Gamze de bana uzattı telefonu.Ben anlattım durumu fakat tatil kampanyasından dolayı bir günlük uzatma için yaklaşık 200€ istediler.Cevabım belliydi,ben sizi ararım Telefonu kapatırken Metin’le Gamze’nin arasında geçen muhabbet güzeldi,Gamze “ben anlattım o anlamadı” derken Metin’de karşı tarafın anlayışsızlığına verip veriştiriyordu :D:D:D

Otobüsteyken karar verdik direkt olarak Eyfel kulesine gidelim dedik.Otobüsün üst katındaydık etrafı izleye izleye,fotoğraf,video çekerek ilerliyorduk.Bi an gözüme takıldı yukardaki kare.Aslında biraz zenginliği ve ihtişamı simgelediği içindr belki,fotoğrafını çekmek istedim.

Eyfel kulesine giderken önünden geçtiğimiz güzel binalardan birisi.Sanırım tiyatro salonu gibi birşeydi tam emin değilim.Çok fotoğraf çektik bunlar sadece aradan seçtiklerim.Genel fotoğtafları ayrı bir site üzerinden paylaşmayı düşünüyorum.

Ve sonunda Eyfel Kulesi göründü.Uzaktan ole kaale alınacak birşey gibi durmuyo açıkcası.Gerçi Amerika’dayken Özgürlük Anıtı’na gittiğimde de böyle olmuştum.Bu mu demiştim,burdada dedim;bu mu Eyfel?

Buymuş Eyfel Yaklaştıkça küçüldüğüm bu yapı harbidende devasa bir eser.Gün batımına yakındı tepesine çıkmak için sıraya girdiğimizde.Sıra çok uzundu ama beklemeye değerdi.Nitekim bekledik sıranın bize gelmesini.Önümüzde üç beş kişi kalmıştı ki Pelin’den hadi gidelim akşam gelelim fikri çıktı O kadar beklemenin ardından böyle bir fikir karşısında kısa bir süre cevap veremedik.Öylece kaldık.Sanki saygı duruşunda beklemiş gibi,e fikre saygımız vardı nedeolsa Kimse o kadar beklemenin karşılığını almadan dönmeye niyetli degildi,zaten vaktimizde yoktu dönüp tekrar gelmeye.Neyse biletleri aldık en üst kata kadar geçerli olan bilet tabii ki.Zaten ilk kata kadar alınan biletler genelde insanı tatmin etmediği için millet birde ilk katta tepeye çıkmak için bilet kuyruğuna giriyor.Yanlız yukarı çıkmak zaman alıyor.Hem asansör sırası zaman alıyor hem de asansörün yukarı çıkması.

Eyfel kulesi cidden çok muazzam bir eser.Hele tepesine çıkınca Paris şehri ayaklarınızın altında.Bu hazzı herkesin yaşamasını diliyorum ve yaşadığım için kendimi şanslı hissediyorum.

Eyfel kulesi son durağımızdı Paris’te.Kuleden indikten sonra otobüsün bittiğini gördük,napalım napalım derken ordaki polislere Notre Dam’a nasıl gidebilecegimizi sordum.Aralarında ingilizce bilen varmış,hemen gitti ekip arabasından bir harıta getirdi.Haritada bize ayrıntılı olarak anlattı nasıl gideceğimizi.Teşekkürümüzü ettik metro durağına gittik.

Metro istasyonuna gittik makinadan bilet almaya yeltenirken iki tane esmer abla kıvamındaki görevliler millete birşeyler söyleyip ücretsiz geçmelerini sağlıyorlardı.Hemen atladım Notre Dam’a gitmek istiyoruz dedim,hemen geçin burdan gidebilirsiniz dedi.Biz başladık koşmaya,tam trene ulaştık ki hareket etmeye başladı.Bir sonrakininde gideceğini düşünerek bekledik,beklediğimiz gibi oldu ve bir sonraki seferle aktarmalı olarak Notre Dam’a gittik.

O kadar gezdik tozduk e TayTay acıkmaz mı?  Allah’ın emri canııım,acıkmaz olur mu Yemek yemek farz oldu Benimle beraber tüm ekip acıkmış meğerse Notre Dam’ın yakınında bir ara sokağa daldık.Restorantlara bakınırken bir dönerci gördük.Benim niyetim oraya özgü birşeyler yemekti aslında ama bizimkiler dönere düşünce bende katıldım.Bayağı acıkmış olmalıyız ki çok sürmedi dönerlerin bitmesi.Hele de Gamze için.Benden bile hızlı yiyordu Bir ara dikkatimi çekti,bir elinde çatal bir elinde döner bir ısırarak birde çatalla döneri imha ediyordu Ben gülmeye başlayınca kendine geldi,şoka girmişti sanırım :D:D:D:D

Yemeklerimizi yedik,restoranttan çıktık ara sokakları keşfe daldık.Bu arada Paris’ten hediyelik eşyalar almaya başladık.En çok alışverişi bende Paris’te yapmışım gelince farkettim

Paris ara sokaklarını bir nebze de olsa gezdikten sonra artık yola çıkma vakti gelmişti.Arabamızı aldık çıktık yola.Hedef Duisburg’tu.Uyumaya,dinlenmeye vaktimiz yoktu.Bir an önce Esma’ ya arabayı teslim etmeliydik.Burda en kazık görev benimdi ama olsun hiç şikayetçi değildim.Arkadaşlarım sağolsunlar çok eylenceli bir dönüş oluyordu.Uyumamam için bana RedBull aldılar Kahveler geldi.Susamlı çubukla beslendim Sağ salim geldik Duisburg’a Esma’yı bulduk arabayı teslim ettik ve tramwayla (evet en moral bozucu şey buydu,arabayı verip tramvayla eve dönmekti.Aramızda duygusal bağ kurmayacaktık ama beceremedik.Hala nerde B180 görsem içim gidiyo,umarım birgün benimde olur Eve döndük.

E Eyfel’e kadar gittin önünde bir fotoğtaf çektirmedin mi diyenler olacaktır illaki

Çektirme mi canım illaki çektiririm de işte aynı kadraja sığmakta sıkıntı yaşadık EyfelCan’la Birdaha gitmek kısmet olursa inşallah daha güzel bir karede ölümsüzleşmeye sözleştik EyfelCan’la.

Gezimizi sağ salim,kazasız belasız bitirmiştik.Burdan bana eşlik eden arkadaşlarım Metin,Gamze,Pelin ve Arzu’ya tek tek çok teşekkür ediyorum.Hatta tek tek teşekkür edeyim dimi elime mi yapışır;

Türküleri ve kuvvetli yön bulma yeteneğiyle gezimize keyif ve güven kattığı için Metin’e

Benimle beraber uykusuz kalan,bana gıda temininde bulunan,navigasyonla ilgilenen değerli muavinim Gamze’ye

Mc Donalds’ın interntini sömürüp bize yol bulan sayın hekırımız Pelin’e

ve bize eşlik ettiği için Arzu’ya

çok çok teşekkür ediyorum.

Yorumlarınızı eksik etmeyiniz.Yorumlarınız benim içim değerli

]]> http://www.sefer-i.com/paris/feed/ 2 http://www.sefer-i.com/bruksel/ http://www.sefer-i.com/bruksel/#comments Sun, 13 Jun 2010 19:44:45 +0000 admin http://www.sefer-i.com/?p=217 Amsterdam’da güneşi batırdıktan sonra muavinimiz Gamze’nin navigasyonumuza rotamızı girmesiyle Brüksel için yola çıktık.Navigasyonumuzun sözünü dinledik,ne dediyse yaptık,nereye dediyse saptık.Sanırım çok yüz verdik ki bizi öyle bir yola soktu ki inanamadık! Öncelikle en hızlı yol seçeneğini seçtik,bizi otobana yönlendirdi.Şansımızdan olsagerek yol çalışması sebebiyle rotamızı değiştirmek zorunda kaldık.Yeni rotamız hesaplandı ve ilerlemeye devam ettik.Yol aslında çok güzeldi.Denizin ortasında tek şeritli bir yoldan ilerliyorduk.Hava iyice kararıyordu.Biraz daha gittik,hava iyice karardı.Az gittik uz gittik,dere tepe düz gittik sonunda yol bitmesin mi Yol suya girdi Saat gecenin bir yarısı ve yol bitti Bir süre durduktan sonra geri döndük.Hangi şehirde olduğumuzu bilmiyoruz.En iyi fikir şehir merkezine gitmekti.Tabelaları takip ederek şehir merkezini bulduk,Rotterdam’daydık ve hala Hollanda sınırından çıkamamıştık.Şehir merkezinde bisiklet gezintisi yapan küçük bir guruba yanaşıp Brüksel’e nasıl gidebilecegimizi sorduk.İçlerinden biri sağolsun bize tarif etti,tarif üzerine yine yollara düştük.

Az gittik uz gittik biz yine kaybolduk,cünkü yolda tekrar navigasyonun oyununa gelmiştik.Böyle olmayacaktı,en yakın zamanda internete girmeliydik.Pelin Mcdonalds’da internete girebilecegimizi söyledi ve hemen bir dinlenme tesisindeki Mc’e gittik.Arka otoparka arabayı park ettim.Gamzeyle Mc’in kapısına gittik.Saat geç olduğu için sadece arabaya servis bölümü çalısıyordu.Pencereye gittik navigasyonumuz bozuldu Brüksel’e nasıl gideriz diye sorduk.Aralarından biri de Belçikalı çıkmaz mı Kız kağıt mendile yazdı nereye gideceğimizi tek tek yazdı.Otoban numaralarını da yazdı bir güzel.Onun üzerine tekrar yola çıktık.

Brüksele yaklaşınca bir dinlenme tesisinde arabayı park edip uykuya daldık.Arabada yatma fikrimiz vardı ama zikre geçirmeyiz diye düşünüyordum O kadar yorulmuşuz ki kimsenin sesi çıkmadan uykuya daldık.

Sabahin ilk ışıklarıyla yine yola çıktık.Brüksel’ e yakındık zaten,varmamız çok zaman almadı.Sabah saat 11:00 gibiydi Brüksel’e girdik.Brükselin girişinde otelleri gördük hepsine gittik nerdeyse fiyat almak için ama bütçemizi aştı.Konaklama işini Parise salladık ve Brükselin içine doğru devam ettik.Şansımızdan tamda Türk mahallesinden girmişiz Brüksele.

Arabayı bıraktıktan sonra bir Türk bakkalına girdik.İnternet ve eletrik ihtiyacımız vardı.Bakkalın tarifi üzerine az ilerdeki “Assocation de Pensee d’ATATÜRK de Belque a.s.b.l.” yani Belçika Atarürkçü Düşünce Derneği’ne gittik.İnternet ve elektrik ihtiyacımızı karşı kaldırımdaki internet kafeden giderebileceğimizi söyledi ordaki görevili.İnternet kafeye gittik orda bir Türk vardı o bize yardımcı oldu ama daha sonra tekrar ADD’ye geçtik.Hem sandviçlerle beraber çay alıp kahvaltı ederiz hemde çevre hakkında bilgi alırız diye düşündük ki öyle de oldu.

İnternete girmemize ve prizleri kullanmamıza izin verdiler ve biz oraya yayıldık bir güzel.İnternete girer girmez annemlere haber verim diye msn’e girdim fakat bizimkiler yoktu.Sevgili arkadaşım Murat’tan rica ettim bizimkileri arayıp durum raporu vermesi için sağolsun o da arayıp bilgi verdi arından annem aradı beni.Durumumuzu anlattım sık sık arayamayacağımı merak etmemelerini söyledim de rahatladım O sırada muhabbet muhabbetı açmış içerde,nereye gidilir,ne yapılır konusunda bilgi aldık ordakilerden.Metin duvarda bağlama gördü izin alıp onu çaldı.Adam biliyor işi.Bir Bahçada Yeşil Çınar çaldı söyledi tüylerimizi tiken tiken etti Fotoğraf makinalarını,kameramızı ve laptopları sarj ettikten sonra vedalaşıp yolumuza çıktık tekrar.

İlk durağımız Grande Palace’dı,Brüksel’in kalbinin attığı yer olarak biliniyor.Güzek restorant ve kafelerin,mağazaların,mimari eserlerin bulunduğu büyük ve güzel bir meydan benim gördüğüm kadarıyla.Turistlerin uğrak yeri olduğu belliydi çünkü bizde turist olarak oradaydık

Fotoğrafta görüldüğü gibi mimari yapılar aşırı işçilikli be büyüleyici.İnsanın oturup uzun uzun izleyesi ve hayran olası geliyor ama öyle bir şansımız olmadı çünkü vaktimiz kısıtlıydı.En kısa sürede elimizden geldiğince gezmeye odaklanmıştık

Şimdi diyeceksiniz bu güzel kız ne yapıyor Bu güzel kız tahta çöplere sapladığı çilekleri çikolata şelalesine tutuyo.Çükolata kaplı çileğin tadı o kadar güzeldi ki ikinciyi almamak için hiçbir sebebimiz olmadı.

Tabi her güzelliğin bi zor yanı vardır.Çilek çubuklarını yemek insanı uğraştırsada kimse pişman olmadı yediğine Özellikle Metinle ben bayağı uğraştık yiyebilmek için Kendimi hayvan bilirdim meğerse değilmişim

Aslına o çileklerin nasıl lezzetli olduğunu ben çilekleri yerken Gamze’nin yüz ifadesinden anlayabilirz Çileklerimizi yedikten sonra ordaki mağazalara bakınırken bir şal gözüme çarptı ve aplam geldi aklıma.Aklıma ilk gelenin kısmetidir o diyerek gittim aldım hemen.Mağazadan çıktıktan sonra rastgele bir sokağa daldık.Arnavut kaldırımlı bu sokak tamamen restorantlarla doluydu ve çok farklı bir havası vardı.Yemek yiyelim mi önerime kimse hayır demeyince gözümüze en hoş görünen restoranta oturduk.Oturmadan önce milletin ne yediğini incelemiştim.Küçük kazanlarda gelen midye yiyordu çoğunluk,demek mi o yenilmeliydi Sanırım bilgiden sonra en iiyi silah gözlem

Yediğimiz midyeler bunlardı.Tespit edebildiğim kadarıyla karabiber ve pancar sapıyla haşlanıp farklı bir terbiye uygulanmış.Lezzeti gayet iyi,bira ve patates kızartması eşliğinde servis ediliyor.Tavisye ederim

E o kadar yedik görüldüğü üzere kazanlar midye kabuklarıyla dolu.Tabi ki burda kimin ne kadar yediğini,kimin yemeyip kimin o yemeyeninkileri de yediğini söylemiyeceğim

Yemek sonrası muhabbeti bitirip Brükselde ikinci durağımız olan Atomium’a doğru yola çıktık.Açıkcası ne göreceğimi merak ediyordum.Gittiğime değecek birşey bekliyordum ki,değdi.

Atomium 1958 yılnda Expo ‘58 için yanlızca 6 aylık bir süre için yapılmış.Tasarımcısı André Waterkeyn.102-metre (335-feet) yüksekliğinde , dokuz çelik kürenin birleştirilmesi ile oluşuyor. Demirin kristal kafes yapısının 165 milyon kez büyütülmesinden esinlenilmiş.

Yapı harbiden devasa Kendimi çok küçük hissettirdi bana

Atomium un bahçesinde bir havuz kenarında soluklanırken,Parise nası gitcez lan diye düşünürken’de diyebiliris

Brüksel gezimiz bu kadar mı ?

Tabi ki değil.Henüz videolarla şenlendirmedim sayfamı

Paris gezisinde görüşmek üzere…

]]> http://www.sefer-i.com/bruksel/feed/ 8 http://www.sefer-i.com/amsterdam/ http://www.sefer-i.com/amsterdam/#comments Tue, 08 Jun 2010 16:58:35 +0000 admin http://www.sefer-i.com/?p=191 Ilk rotamız olan Amsterdam için navigasyonumuza komutu verdik ne dediyse yaptık Normalde 205km gitmemiz gerekiyordu Amsterdam’a merkeze gitmek için.Ama içimizde bir his vardı sanki yol uzamıştı.Gerçi bu durum pek umrumuzda değildi çünkü gittigimiz yol çok güzeldi.

Yolun iki tarafıda ormandı.Yemyeşil kocaman ağaçların arasından geçiyorduk.İlk defa bu kadar keyifle araba kullandığımı hissettim.

Bu kadar güzel bir yolda Taytayın karnı acıkmaz mı ? İlla ki acıkır.Yolda belirli aralıklarla kısa park şeritleri açılmış.Birine hemen yanaşıp zulayı patlattık.Açık havada yediğim o lezzetli sandviçlerin tadını unutacağımı hiç sanmıyorum…

Sandviçlerimizi yedik,bide üstüne rahatladıktan sonra yola devam.Ormanlık yol bittikten sonra geniş ovalar başladı.Geniş ve yeşil ovalar.İnek çiftliklerini görünce Hollanda’yı hissetmeye başladık.

Bir süre daha ilerledikten sonra Gamze’nin sigara içme talebi üzerine mola vermek için yer ararken gözüme ufak bir at çiftliği takıldı.Hemen daldım ciftliğin girişine.Hayatımda gördüğüm en iri atları burada gördüm.Cinslerini bilmiyorum ama Midilli atlarının 4-5 beden büyüğü atlardı bunlar.İnanılmaz iri ve sevimlilerdi.

Atları keserken çiftlikte bi adam belirdi,adamdan izin aldık atlara yakından bakmak için ben o sırada arabayı içeri aldım.Adam çok konuşkandı Adam Gamze’ye traktörler hakkında istemediğimiz kadar bilgi verdi.Hatta bir zamanlar Türkiyeden sipariş ettikleri traktörlerin maketlerini gösterdi ;

Adamla vedalaştık arabaya bindik birden ortadan kayboldu adam biz tam gitcez adam hızla geldi arabaya Gamze’ye kartını verdi,kimbilir belki Gamze ilerde traktör işine girer,belkide bu onun bir işaretiydi.Bu olay gizemiyle kalsın ben geziyi anlatmaya devam edim

Gide gide yol bitmezmiş ama bizim için bitmişti.Sonunda Amsterdam’a vardık.Şehir merkezine girdik aman Allah ne göreyim ; Sex Müzesi

Sex Müzesini daha önce duymuştum.Zaten Amsterdamın uçuk bir şehir olduğunu da duymuştum.Herşeye hazırdım ama daha neler göreceğimi de merak etmiyor değildim.Sex Müzesini gezmeye vaktimiz olmadı ama Amsterdama birdaha gitme düşüncem var.Bu kadar uçuk bir şehrin altından girip üstünden çıkmak lazım Müzeyi geçtikten sonra kanalların oldugu bir yerde arabamızı bırakalım gezelim dedik.Demez olaydık

Kanalın iki yanındada arabaları part etmek için parkomatlar var.Neyse arabayı parkettik görevliden ne yapmamız gerektiğini öğrenmiştik gittik parkomata ve saatliğinin 5€ olduğunu gördük.İste o zaman dedim “Araban mı var derdin var arkadaş” Ödedik paşa paşa.Hızlıca uygun bir park yeri bulmalıydık.Tabi bu sırada kızların wc ihtiyacı başgösterdi.Köşebaşında ufak bir kafe gördüm Türktü hemen oraya girdik wc var mı diye,eleman sağolsun wc sini kullanmamıza izin verdi.Kızlar wc ye çıktı bende Gamzeyle beraber adama ucuz park alanı sorduk.Biryeri tarif etti ama biz onun dedigi yere gitmedik,benim yüregimin götürdüğü yere gittik.Otoparka girdik arabayı yerleştirdim bi çıktık meğerse tiyatronun otoparkıymış ve tamda kanal turlarının organize edilgidi kanal yoluna çıkıyormuş.Bir insanın yüreği ancak bu kadar organize olur

Tiyatro çıkışında yerden fırlamış bir kemancıyla karşılastık.E fotoğraf çektirmeden olmaz dimi

Hazır kanala gelmişiz çokta vaktimiz yok bi tura katılalım yaşlı teyzelerle kanallarda gezelim dedik ve bindik bi tekneye.Yaklaşık bir saat süren bir tur oldu.

Tur sırasında bayağı bi acıkmıştık.Tur bitince hemen yemek yemek için arayışa girdik.Gamze çok iyi araştırmıştı Amsterdam’ı.Falafel yiyelim dedi.Ben farklı lezzetleri denemeyi sevdiğim için sorun yoktu benim için.Gamzeyle beraber sıraya girdik.Metin,Arzu,Pelin McDonals’ı tercih ettiler.Normalde etçil bir insan olmama ragmen sevdiğim bir vejetertan gıdaydı.Biraz bahsedeyim içeriginden; aksamdan islatilan nohut, ,mixerde bulgur inceliginde çekildikten sonra, içine taze nane, dere otu, sarmısak, rendelenmiş soüğn, kimyon, kırmızı biber ince kıyılmış maydonoz ve ekmek ufagi ilave edilip yogrularak top şeklinde köfteler haline getirilip kızartılır.Kızartılan falafeller ekmeğin arasına koyulup açık büfe sos ve baharat seçeneğiyle servis edilir.

Falafeli yerken karşı kaldırımdaki bir mağaza dikkatimi çekti.Benden önce arkadaşım fotoğraflamış onu göstermek istiyorum;

Bilmiyorum ama sanırım doğam gereği bu mağazayı görünce içimden “Ar namıs kaake bezi oluk” lafı geçti.Daha daha neler görmemişiz döndükten sonra anlatıldı bize.Ama görecegiz

Amsterdamda gunes batarken otoparka dogru yola çıktık.Bir sonraki durağımız Brüksel……

]]> http://www.sefer-i.com/amsterdam/feed/ 9 http://www.sefer-i.com/sefer-i-yollarda/ http://www.sefer-i.com/sefer-i-yollarda/#comments Tue, 08 Jun 2010 13:01:00 +0000 admin http://www.sefer-i.com/?p=181 Hıristiyanlıktaki başlıca bayramlardan biri olan Pfingsten bize bir tatil daha sundu.E bu tatil boşa harcanmamalıydı.Birşeyler yapılmalıydı derken Metinin mutfağunda dolabın yanındakı büyük dünya haritası gözümüze çarptı.O haritayı aldık bir güzel yapıştırdık duvara.Dedik  ki Amsterdam-Brüksel-Paris.Bu gezi arabasız olmayacaktı.Hemen internetten bulduk arabayı.Ertesi gün sabahında Metinle kiralama şirketine gitmek üzere yoldaydık.Elimize Duisburg haritası bulduk sonunda şirketi.Kapıdan girmeden içeriyi süzdüm bir güzel,içimden “keşke Türk çıksa şu kız” diyordum.Girdik içeri.İlk konuşma aynen şöyleydi;

-Hallo

-Hallo

-Can you speak English?

-A little :D

(Bu arada benim gözler kızın yakakartına takıldı,ismi Esma’ydı)

-Can you speak Turkish?

-Evet

-ooohhh bea

Kızın Türk olması çok rahatlattı bizi.Sormamız gereken çok şey vardı ve anlamamız gereken detaylar vardı.Yaklaşık yarım saat süren muhabbet sonucu rezervasyon için hemen karar vermemiz gerekiyordu.Ekibe haber verdik herkesten onay alınca ben rezervasyonu yaptırdım.Cuma günü görüşmek üzere oradan ayrıldık.

Şimdi sıra hazırlıklara başlamadaydı.Gamze gelicekti cuma günü sabah onunla arabayı telim almaya gidicektik.Kızların cuma günü dersi olduğu için cumartesi sabah yola çıkıcaktık.

Cuma günü sabah Gamzeyi tren istasyonundan aldım eşyalarını yurda bırakıp direkt kiralama şirketine gittik.Esma’yı bulduk.Arac gelmişti evrakları verdim bu arada bizim için getirtilen arabanın modelini ögrendik,Mercedes-Benz B180 CDI

Araba hoştu fakat bir sorun vardı Ben ilk kes otomatik vites araba kullanıcaktım ve Gamze bunu duyduğunda rengi biraz soldu “Hadi ya” dedi

Esma bize kıyak yapmıştı,kalabalık olduğumuzu biliyordu onun için bize istediğimizin bi üst klasmandaki aracın dizel olanını ayarlarmıştı.Bize navigasyonu anlattı ve oradan ayrıldık.Gamze tedirgindi,emniyet kemerini bağladık Navigasyona adresi girdik ve yola düştük.Ben navigasyona alışana kadar baya bi yanlış yola saptık alet sürekli yeni rota hesaplıyordu.Daha önce kuzenimin arabasında navigasyon kullanmıştım ama bu farklıydı.Sonradan alıştım ama alışana kadar Gamzeyle baya bi gezdik

Metini okuldan almaya gidelim havası olsun dedik ve Metini aradık seni almaya geliyoruz diye.Aga derse gitmemiş kahvaltıya gelin dedi,kurt gibi açtık zaten hemen damladık Metini mutfağa.Muazzam bir kahvaltıydı çok iyi gelmişti.Kahvaltıdan sonra Peline fotograf makinası almak için MediaMarkta gittik.Uzun bi beğenme sürecinden sonra aldık makinayı.Metin hafıza kartı aldı bende Eyfel Kulesinin gece fotografını çekerim diye bir tripot aldım

Arzuda bizimle Türk mahallesinde buluştu.Markete gittik ne gerekiyorsa aldık.Sandviçler için malzemeler,meyve,CiciBebe,süt,meyve suyu…….vs.Yüklü bir alışveriş yaptık.Metin’e gittik.Ben akşam yemegini yapıyordum Metin bana yardım ediyordu.Kızlarda odada kucaklarında laptoplar ülkeleri paylaşıp araştırma yapıyorlardı.Öner’ide çağırdık yemeğe.Akşam yemeğini yedikten sonra Öner’le Pelin’i yurda bıraktık.Benim uyumam gerekiyordu ama uyumam gerektiğinde hiç uyuyamadığım gibi bu kezde uyuyamadım

Gecenin ilerieyen vakitlerinde Gamze ve Metin yolda yememiz için sandviç hazırlıyordu.Bende onlara yardım ettim paketleme konusunda

Yolluklar hazırlandı.Herşey tamamlandı bende odama çekildim uyumak için.Beni uyandırın sabah dedım ve gittim

Sabah saat 10 gibi telefon geldi uyandırıldım.Duşa girdim eşyalarımı hazırladım Metin’e kahvaltıya gittim.Kahvaltımızı yaptık ve yola çıktık.Pelin’i almaya gittik.Bizi yurudn önünde bekliyordu;

Ve yolculugumuz başladı………..

Köln Duisburg’a trenle sadece 49 dakika uzaklıkta.Perşembe sabahı erkenden düştük yollara.Metinin yaptığı plan dogrultusunda gezimizi tamamladık.Geziden birkaç kareyi paylaşmak istiyorum …..

Dom Kilisesinin önünden bir kare.Çok ihtşamlı bir görüntüye sahip olan bu kilisede inanılmaz bir işçilik var.Tabiri caizse nakış gibi işlenmiş.Dış yüzeyindeki figürler çok hoş bir görüntü oluşturmakta.

Gezimiz dini bayrama denk geldiği için dini töreni izleme fırsatı bulduk.Aslında dini bir bayramda Köln”ün en büyük kilisesinin daha kalabalık olmasını beklerdim.Bu beklentim Köln”ü gezmeye devam ederken bir yanılgıya dönüştü Burada bayram demek sanırım publarda arkadaşlarla buluşup bira içmek yada eş dost biraraya gelip gezip tozmanktan ibaretmiş Hala burayla kendi ülkemi kıyaslamaktan kurtulamadım,ne görsem bizimkiyle kıyaslıyorum sanırım yakında kurtulucam bu durumdan

Buda kilisenin alabildiğimce genel görünümü.Çok büyük olduğu için objektifimin limitleri ancak bu kadarına müsade etti.Ayin sırasında küçük çoçuklardan oluşan bir koro sag tarafta ucak bir yükseltinin üzerinden melodik sesler çıkarıyorlar binevi(yine bizimle karşılaştırırsak) ilahi gibi birşey sanırım.

Kilisenin meydanında yere 3d resimler çizen sanatçılara rastladık.Cidden muazzam resimler çiziyorlardı.Meydan sürekli kalabalık olduğu içim birçok gösteri izlemek mümkün.

Bu kare Nazi Dökümantasyonundan.Zindanların bulundugu yerden aldığım bir kare.Birçok insanın aç ve susuz bırakılarak nedenli veya nedensizce ölüme terkedildiği zindanların yeraldığı o soğuk koridorlarda dolaşmak bile insanın içini acıtıyor.

Zindanin birinde gördügüm klozet.Orda hayata veda eden insanların neler çektiğini anlatıyor sanırım…..

Mahkumlardan birinin zindanın duvarına resmettiği kadın figürü…

Müzr görevlisi bize orda yaşananları anlatıyordu.Aslında anlatmıyordu,tam manasıyla yaşıyordu sanki,anlatırken gözleri doluyordu.Buradan kendisine teşekkür ediyoruz yaptığı açıklamalar için.

Metin müzeyi gezerken

Savaş dönemini anlatan bir video gösterimini izlerken….

Öner bize müzeyi gezdirirken

Karanlık bir odada bu şekilde sanırım orda vefat edenlerı anıyorlardı,tam emin degilim ama ben öyle anladım…

Müze görevlisi.Gezi çıkışında kendisiyle biraz muhabbet ettik.Atatük ve Türk tarihi hakkında sahip olduğu bilgiyle bizi bir hayli şaşırttı.Atatürkü çok sevdiğini ve Türkiyenin su anda özgür olmasının bu sebeple olduğunu söyledi.Katılmamak elde değil.

Gezi sonunda müze defterine not düşerken; “Çağatay Bük was here…”

Çağatay Bük-Duisburg,2010

Nietzsche

Ve eger bir gun benim anlatmak istedigimi tam manasiyla anlayacak birine rastlarsam,evrende yanliz olmadigimi farkederim…..