Sefer-i'den Erasmus notları….
Şansa mı bağlanır kadere mi kilitlenir sevda.Nerden çıkar nasıl merkezine gelir oturur hayatının.Kendine verdiğin sözlerin kifayetlerini alt üst eder,bir girer ki bedenine,tam da şah damarından.Ne yaparsan yap kurtulamazsın arkadaş.
O ilktir,o tektir.
O’nun lafı geçince pençelerin belirir,iyi de olsa kötü de olsa farketmez,kendini savunmadan onun savumasını üstlenirsin.Kıskanırsın,sıkılmasın diye tüm afyonu içinde patlatırsın.Yine de kıyamazsın.
Mihenk taşlarını alır böyle eline stress topu gibi oynar,çıkmaz sesin.Bir çift kömür gözdür gördüğün,göremezsin başka birşey.Evrendeki diğer dişiler sana birşey ifade etmez haldedir artık.
Mutlusundur.Ama farkedemezsin ve bilemezsin bu mutluluğun kıymetini.Kimsede seni dürtüp ‘olm mutlusun lan,kıymetini bil’ demez.Belki birileri farkettirse bunları,ayrılıklar olmaz.
Benim tek bildiğim şey,bir erkeğin en mutlu anı sevdiği kadın yemek yaparken arkasından sarılıp gerdanına buse dokundurduğu andır.O an solursun o ana kadar soluyamadığın mutluluğu.
Yemek ne olursa olsun,artık damağında O’dur,tadında….